In de haven van Den Oever, één dorpje verder dan mijn geboorteplaats Oosterland, ligt de Wieringer vissersvloot, bestaande uit kleine garnalenkotters, sportvissers en een aantal grotere vistrawlers die wekelijks over de Noordzee uitwaaieren, op jacht naar tong, schol en kabeljauw. Op die trawler- of boomkorvloot heb ik vanaf 1973 eerst als jongetje en later als echte maatschapsvisser gevaren. Van Den Helder tot Hansholm, van het Zuidgat tot de doggersbank was het vanaf mijn vijftiende, vissen geblazen. Twaalf tot twintig weken per jaar. Opstappend in de nacht van zondag op maandag, op zee tot vrijdagavond, dag en nacht meedraaiend in de cyclus van halen, vieren, visverwerken, wachtlopen, eten, rusten en weer halen.

Aangevuurd door mijn tweede liefde, de muziek, heb ik in 1980 thuishaven Den Oever verruild voor het grote onbekende Amsterdam, er moest meer te halen zijn dan vis. Als zanger en trompettist vond ik aansluiting bij de Amsterdamse jazzscene, die ik herkende als "vissers van noten" en waarin ik tevens ontdekte dat de wereld op zee zich uitstekend leent om over te zingen, te dichten en te improviseren. Uit heimwee naar Den Oever en het verlangen naar Amsterdam is dit album "Olie & rook" geboren. Een ZeeDee om in te wonen.

De liederen draag ik op aan al het vissersvolk waarmee ik samen heb gevaren: Jan, Peter, Okko, Willem, Dirk, Niek, Kees, Freddie, Leo, Mark, Bart, Henk en alle anderen:

"Wie eens op zee geweest is keert er weer,
de zee kent die beweging,
de zee kent die beweging,
de zee kent die beweging,
die voortdurend vraagt om meer."

Jeroen Zijlstra