|
Jelle Edelenbosch Noordoostpolder, 9 februari 2010
Liefde & Dorpsgevoel door Zijlstra. Gezien: 't Voorhuys, Emmeloord 05/02/2010. Band Zijlstra als een brood om in te bijten Het leven is als een brood om in te bijten”, zei Jeroen Zijlstra tijdens de voorstelling. Een zin die ook voor zijn voorstelling geldt, maar dan wel ambachtelijk brood van de Echte Bakker, want het werd een geweldige avond, al was zijn stem wel wennen.
De band Zijlstra trad op en het werd een prettige verrassing. Tijdens een eerder optreden in Emmeloord waren er zo’n veertig belangstellenden. Dit keer ruim meer dan het dubbele en geconcludeerd mag worden dat voormalig Noordzeevisser Jeroen Zijlstra en kompanen aan populariteit winnen in de Noordoostpolder. Dat is terecht.
In het programma ‘Liefde en Dorpsgevoel’ bezingt hij het leven, de liefde, de dorpen van zijn jeugd (met name Den Oever), het Wad en de zee.
Het zijn poëtische teksten en klanken die vertellen van liefde, weemoed, verdriet, verscheurdheid. Zijn stem wordt wel omscherven als 'omfloerst', maar juist die stem kon mij niet zo bekoren. Naarmate de voorstelling vorderde, wende het timbre, maar het werd het toch niet helemaal.
Verder was er niets op aan te merken. De meezingers 'Soms zegt ze nee' en 'Knippie bakkie' brachten de hele zaal aan het zingen. Bij 'Bazooka Joe', "kauwgom met goddelijke smaak", kauwden
de bandleden mee. Tijdens de up tempo nummers bewogen ze volop mee en trok basgitarist Edwin Wieringa zelfs zijn gitaarkabel los, maar die was zo weer ingeplugd.
PieterJan Cramer speelde voortreffelijk piano en accordeon. Dummer Nout Ingenhousz bleek eveneens uitstekend en legde samen met Wieringa, die het meest de contrabas hanteerde, een solide muzikale basis. Een zeer gevarieerd optreden en met recht een daverend applaus en vervolgens nog een toegift met 'Grietje' en een ronduit schitterende, akoestische versie van 'Durgerdam slaapt'.
|